نسل پنجم میتسوبیشی پاجرو به عموم معرفی شد؛ اولین نسخه جدید از این شاسی بلند آفرودی بزرگ و نمادین از سال 2006، که برخی از مهم ترین و اساسی ترین تغییرات را در تاریخ 44 ساله این نام به همراه دارد. پاجروی تازه متولد شده، تفاوت چشمگیری با مدل نسل چهارم دارد که تولید آن در سال 2021 متوقف شد. ساختار، پلتفرم و ابعاد این خودرو اکنون به جای پلتفرم یکپارچه (مونوکوک) نسل قبلی خود، بسیار بیشتر به مدل متوقف شدهی پاجرو اسپرت (Pajero Sport) که مبتنی بر پیکاپ بود، شباهت دارد.
در واقع، پاجروی جدید بر پایه همان پلتفرم شاسی نردبانی جدید ترین مدل پیکاپ ترایتون (Triton) ساخته شده است، اما از یک موتور دیزلی جدید با تک توربوشارژر بهره می برد، بدنه استیشن-واگن دارد و از طراحی داخلی کاملاً متمایزی برخوردار است. برخلاف نسخه های قبلی که در ژاپن تولید می شدند
میتسوبیشی، پاجروی جدید را در کنار ترایتون در کشور تایلند تولید خواهد کرد !!!
و این کشور اولین بازاری خواهد بود که پاجرو در آن عرضه خواهد شد. پیش فروش این خودرو در استرالیا از ماه اکتبر آغاز می شود و انتظار می رود در ماه دسامبر وارد بازار محلی این کشور شود.
طراحی ظاهری؛ الهام از هنرهای رزمی ژاپن و داکار
طراحی پاجروی جدید از سایر محصولات میتسوبیشی الهام گرفته شده است؛ بویژه طرح ظریف C-شکل در دو طرف جلو پنجره. این برند اعلام کرده که جلو پنجره استاندارد با خطوط افقی، از هنرهای رزمی ژاپنی الهام گرفته شده است، در حالی که یک جلوپنجره شش ضلعی با الهام از مسابقات داکار نیز قابل سفارش خواهد بود.
در هر دو قسمت جلو و عقب خودرو، نوارهای نوری سراسری (Light bars) تعبیه شده است و بخش جلویی دارای امضای نوری متحرک است. اگرچه چرخ زاپاس روی درب صندوق در نسل های قبلی پاجرو یک ویژگی نمادین بود، اما در مدل جدید این چرخ دیگر روی درب نصب نمیشود و به زیر قسمت عقب خودرو منتقل شده است. گفته می شود عناصر نردبان مانند ستون C از «رول بار مدل نسل اول» الهام گرفته شدهاند، در حالی که بدنه پاجروی جدید به طور کلی بسیار عمودی و جعبه ای شکل است. میتسوبیشی تأیید کرده است که مجموعه از لوازم جانبی از جمله گارد سپر (Bull bars) برای این خودرو در دسترس خواهد بود.
میتسوبیشی شش رنگ خارجی را برای پاجروی جدید ارائه می دهد که عمدتاً شامل طیف های سفید، خاکستری و مشکی است و دو رنگ ویژه نیز دارد: مسی زرهی (Armor Copper) و آبی فانتوم (Phantom Blue).
پلتفرم و شاسی؛ مستحکم تر از همیشه
پلتفرم پاجرو، نسخه به شدت اصلاح شده ایی از شاسی نردبانی ترایتون است. این شاسی دارای پروفیلهای جانبی ضخیم تر، مهاربندی های ضربدری اضافی و فاصله محوری 2870 میلی متری است که 260 میلی متر کوتاه تر از پیکاپ میتسوبیشی می باشد. جای تعجب نیست که این برند ژاپنی میگوید بخش های جلو و عقب شاسی بطور انحصاری برای پاجرو توسعه یافته اند.
این خودرو از سیستم تعلیق جلو دو جناغی (Double-wishbone) برای استحکام جانبی بیشتر بهره می برد و در بخش عقب، به جای فنرهای شمش ترایتون، از سیستم محور صلب پنج اتصالی (Five-link) با فنرهای لول استفاده شده تا بین قابلیت های آفرود و راحتی سواری تعادل برقرار شود.
تغییرات دیگر نسبت به ترایتون شامل ترمزهای دیسکی عقب به جای ترمزهای کاسه ای، شعاع گردش کمی جمع و جورتر و «نقطه دید» بالاتر برای کمک به دید بیرون است؛ علاوه بر این، ساختار دربهای جلو بازطراحی شده و ستون های A عمودی تر شده اند. نتیجه این تغییرات، یک شاسی بلند است که تقریباً 100 میلی متر کشیده تر، پهن تر و بلند تر از پاجرو اسپرت قدیمی است و در عین حال ظرفیت هفت نفره خود را در سه ردیف صندلی حفظ کرده است. انتظار می رود در استرالیا نسخه پنج نفره آن نیز عرضه شود.
طراحی داخلی و امکانات؛ تلفیق تکنولوژی و اصالت
فضای داخلی پاجرو دارای طراحی و چیدمان جدیدی است که پیش از این در خودروهای میتسوبیشی دیده نشده بود. در قسمت جلو، یک داشبورد بلند و یکپارچه قرار دارد که شامل یک داشبورد (Glovebox) دو طبقه در سمت سرنشین، دستگیره های نگه دارنده در دو انتها و پنل جدیدی برای سیستم اطلاعات سرگرمی، تهویه مطبوع و کلاستر است. میتسوبیشی می گوید طراحی این داشبورد از «پاجرو نسل اول به ارث رسیده است» و روکش نرم و تکنیک دوخت آن از هنر سنتی ژاپنی "کیمه کومی" (Kimekomi) الهام گرفته شده است. روکش های مشابهی روی تودری ها نیز به کار رفته تا حس عمق و کیفیت پرمیوم شایسته یک مدل پرچمدار را ایجاد کند.
نمایشگرها
دکمه های فیزیکی کنترل تهویه خوشبختانه در زیر صفحه نمایش لمسی مرکزی حفظ شدهاند. صفحه نمایش سیستم اطلاعات سرگرمی و کلاستر دیجیتال در یک پنل مشترک قرار گرفته و هر دو ابعادی برابر با 14.3 اینچ دارند (در برخی تیپها 12.3 اینچ).
کنسول مرکزی
در بخش پایین تر داشبورد، یک جفت پورت USB-C، یک خروجی 12 ولت و شارژر بی سیم تعبیه شده است. همچنین یک اهرم دنده بزرگ سنتی، دو جا لیوانی، دکمه های فلزی از جمله قفل دیفرانسیل عقب و کنترلر نام آشنای چهارچرخ محرک دیده می شود.
تجهیزات و راحتی
احتمالا ویژگی هایی مانند تنظیم برقی فرمان، پدال شیفترها، تنظیم برقی صندلی و حافظه صندلی برای نسخه های فول آپشن در نظر گرفته شده است. برخی تیپ ها با تودوزی چرم نیمه آنیلین عرضه می شوند.
سیستم صوتی و ایمنی
دوربین نظارت بر راننده با حساسیت کمتر نصب شده است. این خودرو از سیستم صوتی سفارشی یاماها (Dynamic Sound Yamaha Ultimate) با 12 بلندگو، دو آمپلی فایر و فناوری حذف نویز فعال بهره می برد.
سرنشینان عقب
پورتهای USB-C، پنل تهویه اختصاصی در پشت کنسول، جیب های چندطبقه و میزهای تاشو تعبیه شده است. صندلی های ردیف دوم تا 150 میلی متر قابلیت کشویی دارند و ردیف سوم فضای سر مناسبی حتی برای بزرگسالان ارائه می دهد.
مشخصات فنی؛ قلب تپنده دیزلی و سیستم چهارچرخ محرک
در زمان عرضه، پاجرو تنها با پیشرانه دیزلی در دسترس خواهد بود. اگرچه این خودرو مانند ترایتون از موتور 2.4 لیتری چهار سیلندر توربودیزل استفاده می کند، اما تنها یک توربوشارژر دارد و با افزایش 10 نیوتن متری، حداکثر گشتاور آن به 480 نیوتن متر می رسد (در برخی تیپ ها 470 نیوتن متر). حداکثر قدرت خروجی بدون تغییر نسبت به ترایتون، روی 150 کیلووات ثابت مانده است.
| موتور | 2.4 لیتری توربو دیزل |
| قدرت | 201 اسب بخار |
| گشتاور | 470 یا 480 نیوتن متر متغییر |
| گیربکس | 8 سرعته اتوماتیک |
این خودرو از گیربکس 8 سرعته اتوماتیک نسل جدید استفاده خواهد کرد که ارتقای قابل توجهی نسبت به نسخه 6 سرعته ترایتون است. پاجرو به سیستم چهارچرخ محرک Super-Select 4WD-II با حالت های 2H، 4H، 4HLc و 4LLc مجهز شده است. همچنین به سیستم کنترل فوقالعاده تمام چرخ ها (S-AWC) مجهز خواهد بود که امکان توزیع گشتاور بین محورها، هدایت گشتاور بین چرخ های چپ و راست و کنترل ترمز هر چهار چرخ را فراهم می کند. تمام این ویژگی ها با هفت حالت رانندگی (اکو، نرمال، شن، برف، گل و لای، ماسه و صخره) تکمیل می شوند.
رقبا، قیمت و آیندهی مدل های پایه پاجرو
این تمام اطلاعاتی است که تاکنون درباره پاجرو 2027 در دست داریم. این مدل مستقیماً با شاسی بلند هایی مانند فورد اورست، ایسوزو MU-X، جی دبلیو ام تانک 500 و تویوتا پرادو محبوب رقابت خواهد کرد (در این میان تنها پرادو و تانک 500 در ایران در دسترس هستند). با توجه به ارتقای کلی، قطعی است که پاجروی جدید گران تر از پاجرو اسپرت قدیمی خواهد بود. برای مقایسه، قیمت ایسوزو MU-X از 49,900 دلار و فورد اورست از 58,990 دلار آغاز می شود، در حالی که قیمت پایه پرادوی ساخت ژاپن 73,200 دلار است.
میتسوبیشی پاجرو که در آمریکای شمالی، اسپانیا و آمریکای لاتین با نام "مونترو" و در بریتانیا با نام "شوگان" شناخته می شود، از سال 1982 در چهار نسل بیش از 3.3 میلیون دستگاه فروش داشته است. گزارش ها حاکی از آن است که در آینده نزدیک، مدل های دیگری بر پایه پاجرو (از جمله یک شاسی بلند در ابعاد راو 4) عرضه خواهند شد و نسخه های هیبریدی ترایتون و پاجرو نیز در راه هستند.
با توجه به دیزلی بودن این خودرو امکان واردات آن به ایران تقریبا صفر درصد است اما شما می توانید با بودجه حدودا 30 تا 35 میلیاردی رقیب مستقیم آن یعنی پرادو را خریداری کنید. چه صاحب پاجرو های کلاسیک و نسل های گذشته باشید و چه منتظر ورود مدل های جدید، در «دنده معکوس» می توانید با مقایسه نظرات و امکانات، تخصصی ترین تعمیرگاه های میتسوبیشی در تهران را برای حفظ قدرت و دوام خودروی آفرودی خود انتخاب کنید.
منبع و ترجمه از تیم تحریریه دنده معکوس
افزودن دیدگاه جدید